Bir varmış bir yokmuş, uzak diyarlarda, yemyeşil ovaların, masmavi göklerin altında şirin mi şirin bir köy varmış. Bu köyde, kalbi kuşlar kadar hafif, gözleri yıldızlar kadar parlak Elif adında bir kız yaşarmış. Elif, her sabah erkenden uyanır, köyün etrafındaki çiçekli çayırlarda dolaşırmış. Güneş, altın ışıklarını yeryüzüne sererken, rüzgar ninniler fısıldarmış Elif'in kulağına.
Bir gün, rüzgarın taşıdığı, daha önce hiç duymadığı bir ses kulağına çalınmış. Bu ses, öyle hoş, öyle büyüleyiciymiş ki, sanki çiçekler bile başını kaldırıp dinlermiş. Elif meraklanmış, kalbinin sesini dinleyerek, şarkının geldiği yöne doğru adımlamış. Adımladıkça ses daha bir belirginleşmiş, Elif'in içini tatlı bir heyecan kaplamış.
Ses, köyün hemen kenarındaki sık ormandan geliyormuş. Elif, ormanın derinliklerine doğru ilerlemiş. Yürürken, patikadaki çimenler adeta onu okşamış, ağaçlar fısıltılarla yol göstermiş. Dallardaki kuşlar, sanki Elif'e eşlik eder gibi cıvıl cıvıl ötüşmüşler. Bir dere kenarına varmış. Dere, şırıl şırıl akarken, sanki o da peri şarkısına eşlik edermiş gibi neşeli melodiler çıkarmış. Elif, dereye eğilmiş, 'Ey güzel dere, bu şarkının sırrı nedir?' diye sormuş. Dere, köpüklü sularıyla ona göz kırpmış, 'Dinle kalbinle, bulursun güzelliği,' demiş.
Elif, derenin sözlerine kulak vermiş, kalbini dinleyerek yoluna devam etmiş. Orman giderek daha da sihirli bir hal almış. Çiçekler daha bir parlak açmış, kelebekler daha bir renkli kanat çırpmış. Nihayet, ormanın en derininde, ışıl ışıl parlayan, rengarenk çiçeklerle dolu gizli bir açıklığa ulaşmış. İşte o büyüleyici şarkının geldiği yer burasıymış. Açıklığın ortasında, minicik, kanatlı, ışık saçan peri kızları dans ediyormuş. Onların şarkısıymış Elif'in kulağına çalınan.
Periler, Elif'i görünce danslarını durdurmuş, gülümseyerek ona bakmışlar. Başperi, narin sesiyle Elif'e seslenmiş: 'Hoş geldin küçük kız. Bizler bu ormanın koruyucularıyız, doğanın sesini şarkılarımıza katarız.' Elif hayranlıkla onlara bakmış, 'Şarkınız ne kadar güzel, sanki ruhumu okşuyor,' demiş. Başperi, 'Bizim şarkımız, doğanın kalbinden gelir,' demiş. 'Ağaçların fısıltıları, suyun şırıltısı, rüzgarın ninnisi... Her bir ses, bir melodi olur. Önemli olan, bu sesleri duymak için kalbini açmaktır. Doğaya kulak veren, onun güzelliğini anlayan herkes, içindeki neşeyi bulur ve onu etrafına yayar.' Elif, perilerin sözlerini dikkatle dinlemiş. O an anlamış ki, güzellik sadece gözle görülen değil, kalple hissedilen bir şeymiş. Doğanın her bir parçası bir melodi taşır, yeter ki onu dinlemeyi bilelim.
Periler, Elif'e teşekkür etmiş, ona küçücük bir parlak taş hediye etmişler. 'Bu taş, sana kalbinin sesini hatırlatsın,' demişler. Elif, kalbi huzurla dolu, yüzünde kocaman bir gülümsemeyle köyüne geri dönmüş. Artık her adımında, rüzgarın fısıltısında, derenin şarkısında perilerin büyülü sesini duyarmış. Yıldızlar ona göz kırpar, ay dede gülümsermiş. Doğanın her köşesinde bir dost, her sesinde bir melodi bulmuş.
Ve Elif, ömrü boyunca bu sırrı kalbinde taşımış, doğanın güzelliklerini hep yüreğiyle dinlemiş. Onun bu masalı da, kulağına perilerin şarkısı değen herkesin kalbine neşe saçsın, güzellikler getirsin diye dilden dile dolaşmış, en güzel düşlere konmuş. Neşe ve huzur hiç eksik olmasın.
